Share

Τρίτη 19 Αυγούστου 2014

ΗΕΛΤΙΟΣ- ΠΡΟΣΜΟΝΗ

ΠΡΟΣΜΟΝΗ
Έπεφτε το βράδυ ψυχρό.
Πάνω στο θαμπό τζάμι  δάκρυζε ο πόθος 
κι  ο κόσμος μετέωρος 
μια ανάσα κοντά μου, μια ανάσα μακριά μου!
Ένα βαθύ φιλί  στο στόμα κι ανατρίχιασε το κορμί˙
ένα  φιλί  κι  ο πυρετός απλώθηκε  ως τα νύχια των ποδιών
και λύθηκαν τα μέλη.
Έσπαγαν κρόκοι μελιού  μέσα στο στόμα 
κι η ηδονή παράφορα μας άρπαζε και μας βύθιζε στη δύνη της
πολεμώντας  τ  άγνωστο ν’ αφανίσει. 

Έγνεψε  ο  νους  και κόπασε ο πυρετός
κι  η πεθυμιά  εφώλιασε στης  προσμονής την ώρα.
(Ω πόσο κουραστική έγινε ξαφνικά η παρέα των φίλων˙ 
και τα λόγια κι οι μουσικές τι περιττά που εγίναν!).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου