Share

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

ΠΩΣ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ ;


Του Βαγγέλη Μπόντα

...Τι φταίω εγώ που η μουσική μου μυρίζει μπαρούτι κι η αγάπη μου για την πατρίδα, μουσική; Το περίεργο όμως είναι, ότι τελικά η μοναξιά μου, μέσα βαθειά μου, τριπλασιάστηκε γιατί ποιος μπορεί να πιστέψει τέτοιες τρελές ιστορίες που τελικά διαμόρφωσαν τη ζωή μου και την τέχνη μου; Μια μουσική που μυρίζει μπαρούτι και μια πατρίδα που τραγουδά και ξανατραγουδά «Πότε θα κάνει ξαστεριά» και απάντηση δεν παίρνει;

...Έτσι είπα λίγο πριν πάω να συναντήσω τους παππούδες μου να τους φέρω την καλή είδηση: «Παππού, την βρήκα την ξαστεριά και τη λένε 'Σπίθα' ».

Για μια δίκαιη κοινωνία. Που ναι μεν εξασφαλίζει σε όλους ίσα δικαιώματα παντού και πάντα παραβλέποντας όμως το ότι οι άνθρωποι είναι μεν ίσοι, δεν είναι όμως όμοιοι. Η ίδια η φύση δημιούργησε την ανισότητα που τις περισσότερες φορές κυρίως στο ζωικό βασίλειο οδηγεί σε αγριότητες. Δυστυχώς το ίδιο συμβαίνει και με τα κοινωνικά συστήματα όπως ο καπιταλισμός, που διέπεται από τους νόμους της Ζούγκλας. Αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει με τον Σοσιαλισμό που όμως έφτασε στο άλλο άκρο: Όλοι είναι ίσοι και όμοιοι! Κάτι τέτοιο όμως στην ουσία είναι άδικο και αντιπαραγωγικό. Γιατί αν δεν ανταμείβεται με δίκαιο τρόπο το επί πλέον που μπορεί και θέλει να μας προσφέρει ο α  ή ο β, τότε σταματά η φυσιολογική και δίκαιη άμιλλα. Δηλαδή το βασικό κίνητρο για να πάει μπροστά μια κοινωνία. Και φτάνουμε στην ισοπέδωση κλαδεύοντας αυτό που ξεχωρίζει, μιας και το χορτάρι δεν μπορεί να γίνει δέντρο. Και είδαμε τα αποτελέσματα... Λέτε οι Κινέζοι να εφαρμόζουν το δόγμα αυτό; Δηλαδή να χτίζουν μια σοσιαλιστική κοινωνία στην οποία να εφαρμόζεται στην πράξη η «δίκαιη ανισότητα»;

Κορυφαία - εξαιρετική παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη στο Nexus Απριλίου 2011

Θυμίζω το

Ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού...


Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις

σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν

σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι

στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε

στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες

σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι

σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα

στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων

στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία

στα εργοστάσια πολεμικών υλών

σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια

στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές

στον άνεμο

σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας

ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.
 (........)
Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
απο φωνή
απο τροφή
απο άλογο
απο σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου