Share

Τρίτη 24 Μαρτίου 2015

Σπύρος Ποταμίτης

Εξοστρακισμένα δειλινά ενός ραγισμένου πελάγους
πλέουν στους κυπαρισόλογγους βυθίσματα σκιών
που χώθηκαν στης γης το στέρνο αλύγιστες αγάπες...

Φωνές που έπαψαν να γεννούν στις στείρες μέρες
αγκαλιάζουν τη νάρκη και τη θύελλα, ερωτικές ορδές
να λεηλατούν στοργές που έδρεψαν τα ρεμβογύρια...
Φιλί της πέτρα και του θειαφιού τα χείλη της σιωπής,
νάρκισσο κόκκινο, που ρέει της καρδιάς το θάνατο...
Φιλί της μέδουσας στον αφρό που πότισε φαρμάκι!
23-3-2015

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου