Share

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018

ΗΕΛΤΙΟΣ- ΜΥΧΙΑ



Τα είδε όλα
Τα αισθάνθηκε όλα·
άγνωστο ωστόσο μένει το από πού κοίταξε κι είδε
τα μύχια της ζωής και τ’ αόρατα.

Θέλει γενναιότητα να δεις και ψυχή  στο γκρεμό το δίκιο
για να  συγκρατήσεις
Θέλει αντίκρυσμα αρετής κι η αμαρτία και εκκλησιά στο ξέφωτο
Να προσκυνήσεις.

Αγέρωχος διάβηκε μπροστά μου κι ανηφόρισε
τη ζωή πρώτη στη θεία τάξη ιεραρχώντας
έτσι που θέση περίοπτη κέρδισε εντός μου
και δίχως να το καταλάβω την οδό την άνω και την κάτω
στο σταυροδρόμι για πάντα διαχώρισε.

Ιούλιος-Αύγουστος2018


Ίμβρος Γιώργος Νταλάρας-Μουσική Δημήτρης Κάσσαρης-Στίχοι Εύη Τσιτιρίδου

Κυριακή 22 Ιουλίου 2018

ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ- Έπεσε βροχή και αγέρας





Στίχοι:  
Μάνος Ελευθερίου
Μουσική:  
Ηλίας Ανδριόπουλος

Έπεσε βροχή κι αγέρας
μες στη Δραπετσώνα μου
πού είσαι, φίλε, να γλυκάνεις
τα πικρά τα χρόνια μου

Όπως οι παλιές εικόνες
κλαίνε στον καημό μπροστά
έτσι κλαίει κι η ζωγραφιά σου
δίπλα μου καμιά φορά

Έπεσε βροχή κι αγέρας
στα χαμένα αισθήματα
κι όσοι πίστεψαν στον κόσμο
γίνανε τα θύματα

Albatross's Soaring

Τετάρτη 4 Ιουλίου 2018

Ήτανε Αέρας Λιζέτα Καλημέρη-Itane Aeras Kalimeri Lizeta





Στίχοι: Γιώργος Χρονάς, Μουσική: Γιώργος Καζαντζής. Ερμηνεία: Λιζέττα Καλημέρη. Τι ξέρεις για τον καιρό γι αυτόν τον άνεμο, την κάθε της ματιά που γυρνάει και σβήνει. Τι γνώριζες γι αυτή για τα χείλη της, την κάθε της φωτιά που γυρνάει και δίνει. Ήτανε αέρας πάντα σύννεφο σκοτεινό, δεν τη βρίσκεις δεν τη φτάνεις, ψάχνει το χαμό. Ήτανε αέρας πάντα σύννεφο βιαστικό, μες σε τρένα μες σε πλοία, κλαίει το χωρισμό. Τι γνώριζες γι αυτή για τη μάνα της, την κάθε της σιωπή πριν τραγούδι γίνει. Τι γνώριζες γι αυτή για το γέλιο της, την κάθε της φωτιά που γυρνάει και δίνει. Ήτανε αέρας πάντα σύννεφο σκοτεινό, δεν τη βρίσκεις δεν τη φτάνεις, ψάχνει το χαμό. Ήτανε αέρας πάντα σύννεφο βιαστικό, μες σε τρένα μες σε πλοία, κλαίει το χωρισμό.

Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

ούτε η σκέψη μου, ούτε η γλώσσα μου, ούτε η πέννα μου (…) Πώς ήθελα να πεθάνω και πώς ήθελα να αναστηθώ στη χώρα των πνευμάτων μαζί σου για να πραγματοποιηθεί μια για πάντα το όνειρο το άλλο, το όνειρο που ξέρεις από τους στίχους των τραγουδιών της Ραχήλ (…) Έτσι τη νύχτα αυτή την τόσο αλλόκοτη, ανέκφραστη και ωραία της αϋπνίας μου έπεφτα, μια δυο τρεις δέκα φορές στα πόδια σου, φεγγόβολα, σαν όλο το κορμί σου… Συγχώρησε τον ποιητή που όσο προχωρούν τα χρόνια του, τόσο περισσότερη νύχτα έχει, μα και περισσότερο φως.
Chere et divine Clarte, πεθαίνω για σένα”....
Απόσπασμα από τα γράμματα του Κωστή Παλαμά προς τη “Ραχήλ”.
Μόνο εσείς μπορείτε να το δείτε αυτό, εκτός κι αν το κοινοποιήσετε

Παρασκευή 11 Μαΐου 2018

ΘΕΜΑ1-ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ(ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΡΙΔΟΣ)/SPANOYDAKIS - THEMA1

Ηλιος θεος -Σκουλας

Lara Fabian - Je t'aime - (Greek subtitles)

Μιλτιάδης Πασχαλίδης - Αφήγηση(Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ)

Κυριακή 29 Απριλίου 2018

ΤΑ ΦΛΟΥΡΙΑ - ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ( Δροσουλίτες)





Τα φλουριά
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης
Χρύσανθος

Σ’έρημο φαράγγι σε λυποποριά
Έχασα μαντήλι μ’ εκατό φλουριά
Ξόρκισα το χώμα έκανα σταυρό
Πριν αποσπερώσει να τα βρω

Τότε καρασκέρι γροίκησα μακριά
Κι είδα μες στο ήλιο στην κακοπετριά
Τρεις αλογολάτες με βαριά σπαθιά
Και τις αλυσίδες αρμαθιά

Τι’ναι το κισμέτι τι’ναι το γραφτό
Πριν το μονοπάτι πάρω να κρυφτώ
Μού’στησαν καρτέρι σε μια πατουλιά
Και με κλαίγαν δένδρα και πουλιά

Ήταν μαύρη Τρίτη μαύρο δειλινό
Κι έχασα τον κόσμο και τον ουρανό
Σε μεγάλο κάστρο σε βαθειά σπηλιά
Με τους πεθαμένους αγκαλιά

Ώσπου κάποιο βράδυ τρίξαν οι αρμοί
Κι άστραψε στην πόρτα λυγερό κορμί
Μια Βασιλοπούλα σαν τη Μαξιμώ
Πού’χε δυο φιδάκια στο λαιμό

Πάρε λέει τα φίδια, βάλ’τα στη καρδιά
Και μεγάλωσέ τα σαν μικρά παιδιά
Το’να είν’ ο Δράκος τ’άλλο ο Διγενής
Άξιο τους αδέρφι να γενείς

Κράτησα τα φίδια μες στην ερημιά
Βιος μου και ρεγάλο και κληρονομιά
Μου’φερναν καρύδια γάλα και ψωμί
Δίχως να γυρεύουν πλερωμή

Κι όταν κάποια νύχτα σώπασε η φωτιά
Σκάψανε του τοίχου τη ραγισματιά
Βρήκαν κερκοπόρτα και πρωί πρωί
Μού’δειξαν το δρόμο στη ζωή

Τώρα τι στα λέω τι στα μολογώ
Μάθε μόνο τούτο πού’μαθα κι εγώ
Αν κρατάς χρυσάφι πλούτη και φλουριά


Δεν κατέχεις τί’ναι λευτεριά

Νίκος Γκάτσος - ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΑΝΑ - Χρύσανθος

Νάνος Βαλαωρίτης - Ο παράγων άλογο

Σάββατο 28 Απριλίου 2018

ΗΕΛΤΙΟΣ: Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ

''..είμαστε εμείς οι παίκτες και τα παίγνια κι οι εμπαιζόμενοι..''

Χαράζει, σβήνει τ’ όνειρο
και η καρδιά στενάζει
σε πόλη άπολις γυρνώ
που αίμα και δάκρυ στάζει.
Το βρέφος ψαύει το βυζί
κι η μάνα λιποψυχάει
Ηρώδης θερίζει τη ζωή
φονιάς καιρός χτυπάει.
Χέρι μακρύ δόλια χτυπά
την άδολη πατρίδα
κι ο εκπρόσωπος μου απαντά
δεν πρόσεξα, δεν είδα.
Ξύπνα Ελλήνων η ψυχή,
σπάσε του νου τη  ρώτα
φέρε την Πνύκα του λαού
στο φως όπως και πρώτα.


Παρασκευή 27 Απριλίου 2018

Σπύρος Ποταμίτης- Κράτησε με μέσα σου.


Κράτησε με μέσα σου.
Στο εξαργυρωμένο φως η φυλακή μου
δεσπόζει σαν ένα αρχαιομυθικό τέρας.
Μνήμες χελιδονιών με ταξιδεύουν
στα κύματα αλλοπρόσαλλων εποχών.
Απόμερες γωνιές στη σκόνη γράφουν
ονόματα που δεν ήταν ποτέ θεοί μου.
Πάνω απ’ τους δρυμούς λάμψεις φτερών
κονταρομαχούν για ένα ψίχουλο επιβίωσης.
Εγώ που θέλω να ζήσω όπως μια πεταλούδα
είμαι ξένος στις τόσες αγκαλιές του μεσημεριού
που φέρνουν βαθύ ύπνο στα όνειρα μου.
Κράτησε με μέσα σου. Γιατί είναι μόνο η αρχή
της αμφιβολίας για τα όρια της υπομονής μου
στο λαβύρινθο της συγνώμης και της ικεσίας
κι ο Μινώταυρος αληθινός, κι ας μην το ξέρει,
μεταμφιεσμένος με προσωπίδα ανθρώπου
το φαράγγι με τις εφτά πληγές ορθάνοιχτο
στα στολίδια κι ετοιμόρροπο που βρυχάται,
άγριο θηρίο, στις αρένες των μελλοθανάτων.
Κράτησε με, όπως κάποτε ένα χαμόγελο παιδιού
κρατούσε τον κόσμο ολόκληρο στην ευωδιά του
δε θέλω να είμαι η πυγολαμπίδα των άναστρων νυχτών
μήτε η φωτιά εκείνης της νύχτας του Άη Γιάννη
που έκαψε της ψυχής μου το μάλαμα πέφτοντας
σαν το λιωμένο μολύβι στο κρύο της «αγάπης».
Θέλω να είμαι μέσα σου όπως η έγνοια της μάνας
για το καμάρι της που μεγαλώνει στο στήθος της
ή μια σταγόνα βροχής στην απέραντη θάλασσα
που όπου κι αν πέσει θα ενσωματωθεί στο κορμί της.
Κράτησε με μέσα σου. Οι συστάδες των ημερών
φυλλορροούν τις φωνές των γερασμένων αηδονιών
στο μεγάλο του χρόνου ποτάμι κι η βουή του
πνίγει τις ώρες τους στους αφρούς της οργής.
Γυμνά, σαν νεογέννητοι άνθρωποι, τα κλαριά
σηκώνουν τα χέρια τους στην ερημιά των ουρανών
και μαύρα πουλιά της λησμονιάς του ελέους
χτίζουν φωλιές μέσα στα ακατοίκητα των ψυχών.
Ξέρω τι θέλουν όλοι αυτοί που λένε «σ’ αγαπώ»
αυτοί που χθες οχυρωμένοι στην άκρη της ανυπαρξίας
βρήκαν την πόρτα διάπλατη και μπήκαν για το φως
που είχε αφήσει ανοιχτό ο αρχάγγελος του φόβου.
Ξέρω. Όμως η αλήθεια δε μιλιέται, μήτε ακούγεται
κι ούτε μπορεί από ένα ορφανό μολύβι να γραφτεί...
Γι’ αυτό κράτησε μέσα σου όπως ένα άστρο η νύχτα!

Κυριακή 22 Απριλίου 2018

Σπύρος Ποταμίτης- 22 Απριλίου 2014


Πριν απ’ τον έρωτα κοιμήθηκα
στη νοσταλγία του
λευκές ώρες πράσινων φύλλων
κατακλυσμός ήρεμων ονείρων
η κόρη λυγερόκορμη κι αστρανάστητη
στο σάρκινο βασίλειο των ηδονών.
Πριν την Άνοιξη την Άνοιξη γύρεψα
σε μαργαρίτες μαργαριταριών
στο τραγούδι μου η σιωπή κένταγε
στίχους του μέλλοντος
τα χέρια σου της φωτιάς ψάχνοντας
τα χέρια σου της αγάπης αγγέλλοντας.
Ο χορός μου σε κυανόλευκο ακρογιάλι
φορούσε κοχύλια και κύματα
ένα φεγγάρι πριν σε δω στο φως
και καταλάβω ποια ήσουν ψυχή μου.
22-4-2014

Τρίτη 27 Μαρτίου 2018

Κωστής Παλαμάς - Ο θάνατος της κόρης

YELTIOS- INSTINCTS OF LOVE

There is no day, there is no day
my frightened dog hinders the way
there is no day, there is no stay,
instincts of love block the decay.
Change your path, change your mind
open your heart to the river's bride,
count my pulse, touch my hand
hear the blood on the other side.
27-3-2018

Μαρία Φαραντούρη: "Δυο γυφτοπούλες" (Ηρώδειο 2001)

Δημήτρης Σαμαρτζής - Το αταίριαστο

Νάμα ~ Nama of Life

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2018

TAKIM-Γιατί Γλυκό Μου Sweetheart? [OFFICIAL VIDEO]

Παιδί της Γης - Νότης Μαυρουδής (full album)

Ν. Βαλαωρίτης. Γιατί οι Γερμανοί ; Και γιατί εμάς τους Έλληνες ;

Θεοδωράκης-Σεφέρης: ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (1994, Μέγαρο Μουσικής) Φαραντούρη

Οδυσσέας Ελύτης - Η τρελή ροδιά - Χειμερινοί Κολυμβητές

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2018

Στην Κοιλάδα των Τεμπών - Σωκράτης Μάλαμας

Beautiful Piano Music 24/7: Study Music, Relaxing Music, Sleep Music, Me...

Λ. Θάνος - Π. Δημητρόπουλος - Να ξεχαστούν τα σώματά μας - (Στ. Σιόλας) ...

Ο Συγκάτοικος του Ιωάννη (Τ. Λειβαδίτη)

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018

Νάνος Βαλαωρίτης: Η ποίηση μας ενώνει

Οι Costas Tsiantis και Νάνος Βαλαωρίτης (Nanos Valaoritis) κοινοποίησαν ένα σύνδεσμο.
Για πρώτη φορά η εκπομπή Πεζοί στον Αέρα στο Ραδιόφωνο 24/7 βγαίνει εκτός στούντιο για μια εφ όλης ύλης συνέντευξη με τον κορυφαίο Έλληνα ποιητή Νάνο…

Νάνος Βαλαωρίτης: «Ο Υπερρεαλισμός είχε χαρακτήρα αισθητικοαναρχικό»


«Ο Υπερρεαλισμός είχε χαρακτήρα αισθητικοαναρχικό»
Μια χειμαρρώδης συνέντευξη με έναν πραγματικό πνευματικό άνθρωπο, για την ποίηση, τον υπερρεαλισμό, τα ελληνικά γράμματα και τις ανατρεπτικές διαλέξεις…
POPAGANDA.GR

Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2018

Μέσα στον αινιγματικό κύκλο του Νικόλαου Κάλας


Άγνωστος πρόδρομος του ελληνικού υπερρεαλισμού, προνομιακός συνομιλητής του Αντρέ Μπρετόν και του Ανδρέα Εμπειρίκου έρχεται ξανά στο φως μέσα από έρευνες, συμπόσ....
LIFO.GR

Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2018

Ανθρωπιστική ευδαιμονία

Κριτική της πιο πρόσφατης ποιητικής συλλογής μου "Στο υποκύανο μάτι του Κύκλωπα", εκδόσεις Ψυχογιός από τον Π. Βούζη.
Η συλλογή περιλαμβάνει ποιήματα μεγάλου χρονολογικού εύρους, αφού ξεκινούν από το 2001 και φθάνουν έως το 2015, ώστε παρέχεται η ευκαιρία να παρακολουθηθούν η εξέλιξη ....
AVGI.GR

Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2018

Rachmaninov - Symphony No. 2 Op. 27 III. Adagio: Adagio (LSO)





https://artic.gr/rachmaninoff-his-life-through-his-works/77520/

Σερκέι Ραχμάνινοφ: η ζωή μέσα από το έργο του (Μέρος Β’)

https://artic.gr/rachmaninoff-his-life-through-his-works/77520/

Sleepsong ~ Lullaby from a Secret Garden

ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΗΡΩ ΣΑΙΑ, ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΜΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΡΙΓΚΑΣ, 19/1/2018 ΣΕ HD....

Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017

Νάνος Βαλαωρίτης (Nanos Valaoritis)-Τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας μένει ακόμα…




Τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας μένει ακόμα…

Χάσαμε τ’ αυτοκίνητα, τα κινητά μας, τα ακίνητά μας, τα επιδόματα του Πάσχα και των Χριστουγέννων. Χάσαμε τον ύπνο μας, τη δουλειά μας, το μαγαζάκι, το καφενείο, την επιχείρηση ρούχων, παπουτσιών, την ιστορία μας, το 1821, τη Σμύρνη, τη Μικρά Ασία. Χάσαμε τα καπέλα μας, την αξιοπρέπειά μας, την μπέσα μας (Μπέσαμε μούτσος…), τις πνευματικές μας αξίες, τις αξίες στο Χρηματιστήριο, τις καρέκλες μας εποχής, στο Δημοπρατήριο, τις ντουλάπες, τους καθρέφτες.
Χάσαμε τη βυζαντινή μας ταυτότητα, ως γνήσιοι Έλληνες απόγονοι εκείνων των άλλων Ελλήνων που θαυματούργησαν χωρίς δάνεια, χωρίς θέσεις στο δημόσιο, αργομισθίες στα Δέκο, στη Λυρική σκηνή, στη Δημόσια Τηλεόραση. Χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια μας, τα βρακιά μας, τα εισοδήματα απ’ τους τεράστιους φόρους, τα ξενοδοχεία μας, τα πλοία τα εμπορικά, τα πλοία της γραμμής, τη φήμη μας στο εξωτερικό, τους φίλους μας, που μας άφησαν χωρίς να το αντιληφθούμε… μια νύχτα βροχερή, συννεφιασμένη.
Τι μας έμεινε;
Ο Ήλιος ο Πρώτος, ο Δεύτερος, ο Τρίτος, ο Δήμιος μιας Πράσινης σκέψης, ο Ηλιάτορας, ο νοητός, ο αυτονόητος, μας έμειναν τα νησιά με τα καφετιά τους βράχια, που ήταν ωραία κάποτε, τα νησιά, εδώ που τα γυρεύαμε, που ψάχναμε να τα βρούμε, η θάλασσα με τα γαλάζια κύματα, με τα καράβια, τα φέρι μποτ, τα ιστιοφόρα.
Μας έμεινε το φεγγάρι, αφερέγγυο και αυτό, μας έμειναν τα βουνά, τα φαράγγια, οι λίμνες, τα δάση αν δεν είχαν καεί ακόμα, οι ακρογιαλιές, οι αμμουδιές για μπάνιο, το χαρτί και το στυλό να γράφουμε τα ποίηματά μας και να τα πετάμε στο κάλαθο των αχρήστων, ποιος θα πληρώνει το χαρτί και το μελάνι, να τα δημοσιέψει.
Μας έμειναν τα ωραία κορίτσια με τα μακριά μαλλιά, και τα νέα παλικάρια, με τ’ αξούριστα γένια, άνεργοι οι περισσότεροι, μας έμειναν οι επιγραφές στις πόρτες, Ανοιχτό, Κλειστό, Σύρατε, Σπρώξτε, οι παράξενες φήμες, οι φακές, τα μακαρόνια, τα καλαμαράκια, τα σουβλάκια, τα κρασιά, για να ξεχάσουμε αυτά που χάσαμε, τις φιλενάδες μας στις ξένες χώρες, τις σπουδές μας στο εξωτερικό, και τα ηχηρά παρόμοια.
Μας έμεινε ο Όμηρος, αν έχουμε καιρό να τον διαβάσουμε, ο Καβάφης, ο Εμπειρίκος, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Καρυωτάκης, ο Καββαδίας, σας έμεινα κι εγώ, αν κάνετε έναν κόπο να με διαβάσετε.
Νάνος Βαλαωρίτης