«Οι δυνατές βάσεις από ένα μεγάλο πέτρινο τόξο που γεφύρωνε τον Μέγδοβα κάτω από το χωριό Νεράιδα (Σπινάσα) είναι ό,τι έχει απομείνει από το ονομαστό Μέγα Γεφύρι, το πιο σημαντικό του αρχαίου βατού δρόμου που ένωνε κάποτε την Αιτωλία με τη Θεσσαλία. Η ανατίναξή του, τον Ιούνιο του 1949, με εντολή μάλιστα ενός ευρυτάνα ανώτερου αξιωματικού και σε εποχή όπου οι πολεμικές συγκρούσεις με τους αντάρτες του ΔΣΕ στην περιοχή είχαν τελειώσει, αποτελεί και την αρχή για την παρακμή ολόκληρης της περιοχής, ενώ, μέχρι σήμερα, στις αιτήσεις των κατοίκων της Νεράιδας και των χωριών της Ευρυτανίας απέναντι για τη γεφύρωση του ποταμού καμία Αρχή της πολιτείας δεν έχει δώσει ακόμη θετική απάντηση... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
"Ίσως, όταν ξαναϊδωθούμε να μην ξέρει πια καθόλου ο ένας τον άλλον, έτσι που επιτέλους, να μπορέσουμε να γνωριστούμε." &line; ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026
Παντελής Μπουκάλας | Σήματα Λυγρά | εκδόσεις Άγρα
| Το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων 2024 απονέμεται στον Παντελή Μπουκάλα για τη συνολική προσφορά του στα Γράμματα |
Τρόπους πολλούς να ζήσουμε
δεν έχουμε.
Κάποτε εφευρίσκουμε ένα σώμα,
ψίχουλα δόξας,
και ξοδεύουμε το θάνατο.
Κι άλλοτε
διασχίζουμε αναπόταμα τη μοναξιά
να ξαναβγούμε στην πηγή του ανθρώπου
κι ας πικρή.
Συνήθως αρκεί
ένα εκκρεμές χαμόγελο
ένα φιλί νόστιμο σαν την καλή κουβέντα
ένα σπουργίτι ταπεινά ελεύθερο
μια βροχή που χαίρεται το βέβαιο τέλος της
ένα σπίτι που ανασαίνει ψυχές τη νύχτα
όταν σε παίρνει μέσα του να σε ξαναγεννήσει
ένα χορτάρι σκήνωμα θεού
συνήθως αρκεί
για να εγερθούμε άλλη μια φορά
στο μπόι της ομορφιάς μας.
| Παντελής Μπουκάλας | Σήματα Λυγρά | εκδόσεις Άγρα |
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)